2. Τίποτα στον κόσμο δεν έχει έμφυτη αξία. Οι αξίες που έχουν περιστατικά, πράγματα και πρόσωπα, είναι αυτές που οι επιθυμίες (δικές μας αξίες) προσδίδουν. Συχνά η αξία συγχέεται με τη τιμή ενός πράγματος. Ας το ξεδιαλύνουμε.
Ένα από το χοντρά λάθη του Μαρξ είναι ότι νόμιζε και προσπάθησε εκτενώς να δείξει στα πρώτα μέρη του μεγάλου του έργου Το Κεφάλαιο, πως τα διάφορα εμπορεύματα έχουν την αξία που έχουν λόγω της αναγκαίας εργασίας που μπαίνει σε αυτά για να παραχθούν. Όμως ο ίδιος έδειξε στον τρίτο τόμο πως αυτό δεν είναι αληθές και πως η αξία ή τιμή ενός εμπορεύματος τελικά καθορίζεται όχι από την εργασία που ενσωματώθηκε σε αυτό αλλά από την προσφορά και τη ζήτηση.
Όσο μεγαλύτερη η προσφορά και μικρότερη η ζήτηση ενός αγαθού, τόσο χαμηλότερη η τιμή. Όσο μικρότερη η προσφορά και μεγαλύτερη η ζήτηση, τόσο υψηλότερη η τιμή.
Αλλά η τιμή δεν πρέπει να ταυτίζεται με την αξία. Πχ. ο αέρας έχει για όλους μας ανεκτίμητη αξία μα καμιά τιμή!
3. Μια τιμή προέρχεται από τέσσερις αξίες.
Πχ. πάω στη λαϊκή να αγοράσω αυγά. Πουλιούνται σε δεκάδες των 1,50, 2 και 3 ευρώ. Γοργά απορρίπτω την πρώτη ως φθηνή και την τρίτη ακριβή. Στον νου μου έγινε μια αξιολόγηση των τριών και, σύμφωνα με τις αξίες μου, προτιμήθηκε η μία.
Τώρα ανταλλάσσω 2 ευρώ για δέκα αυγά. Έχω δύο αξίες, μια χαμηλή για τα 2 ευρώ και μια ψηλή για τα δέκα αυγά. Αν δεν ήταν έτσι δεν θα αγόραζα τα αυγά.
Στον νου του πωλητή οι αξίες είναι αντίστροφες: χαμηλή για τα αυγά και ψηλή για τα 2 ευρώ. Αν δεν ήταν έτσι, δεν θα πουλούσε τα αυγά.
Αν οι αξίες μας ήταν ίδιες δεν θα γινόταν η συναλλαγή!
Όμοια εσωτερική διεργασία γίνεται και στο σουπερμάρκετ όπου όλα είναι τυποποιημένα και δεν υπάρχει άμεσος πωλητής. Η επιθυμίες μας αποφασίζουν.
Οι αξίες, τα πιστεύω, οι διαθέσεις σχηματίζονται σε επιθυμίες. Με τη σειρά τους οι επιθυμίες προσδίδουν αξίες και τελικά καθορίζουν τιμές.
-vigla.gr | Νικόδημος
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου