Σ’ ένα ταβερνάκι σε κάποιον παράδρομο της Ερμού σχεδόν πάντα παίζει ζωντανή μουσική, συνήθως όχι σε προκαθορισμένες ώρες. Όπως μου είπε μια φίλη, αυτό ήταν ένα ευγενές τέχνασμα του ιδιοκτήτη για να εμποδίζει, όσους είχαν μετατρέψει σε ουρητήριο το στενό, να μπαίνουν γι’ αυτόν το λόγο. Στη γειτονιά μου (ας πούμε μεταξύ Πετραλώνων - Θησείου) ένα μικρό βιβλιοπωλείο έχει τοποθετήσει δικούς του πολύχρωμους κάδους και μικρά stands με καραμέλες και παιχνίδια έξω από το μαγαζί. Δεν είναι προς πώληση. Είναι μια προσπάθεια να μην πετούν σκουπίδια γύρω και έξω από το μαγαζί και να μην καθιστούν το σημείο αφιλόξενο και άγριο για όσους θέλουν να το διαβούν. Σε λίγες μέρες (στις 27 Σεπτεμβρίου), μια ομάδα πολιτών ετοιμάζεται να φωτίσει με φαναράκια και κινητά το Πεδίον του Άρεως. Ώρες-ώρες σκέφτομαι πόσο μόνοι είμαστε, παρά τις καλές μας προθέσεις, παρά την ανάγκη μας να δούμε και να φτιάξουμε ομορφιά, που δεν ξέρω αν πρέπει να απελπιστούμε ή να χαρούμε που ακόμη επιμένουμε.
lifo.gr | Χρ.Γαλανοπούλου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου