ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΗ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ: ΠΗΓΗ ΣΥΓΧΥΣΗΣ ΚΑΙ ΔΥΣΤΥΧΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟΝ "ΠΟΛΙΤΙΣΜΕΝΟ ΚΟΣΜΟ"
"...Οι απαιτήσεις του σύγχρονου πολιτισμού έχουν δημιουργήσει ακόμα άλλο ένα είδος εξειδικευμένης λογοτεχνίας, που λέγεται δημοσιογραφία.
Δεν μπορώ να μη συζητήσω το νέο αυτό είδος λογοτεχνίας αφού,εκτός από το γεγονός ότι δεν προσφέρει τίποτε απολύτως στην ανάπτυξη του νου,κατά τη γνώμη μου, έχει γίνει το θεμελιώδες κακό στη ζωή των σημερινών ανθρώπων λόγω της δηλητηριώδους επίδρασης που ασκεί στις σχέσεις τους.
Αυτό το λογοτεχνικό είδος έχει πρόσφατα εξαπλωθεί πολύ,γιατί, σύμφωνα με την ατράνταχτη πεποίθησή μου, ανταποκρίνεται περισσότερο από κάθε τι άλλο στις αδυναμίες και απαιτήσεις που οδηγούν τον άνθρωπο σε μια συνεχώς αυξανόμενη έλλειψη θέλησης.
Έτσι επιταχύνει την ατροφία ακόμα και των τελευταίων του δυνατοτήτων για την απόκτηση των στοιχείων που κάποτε του έδιναν μια σχετική αντίληψη της ατομικότητάς του, η οποία αυτή και μόνη οδηγεί σ' αυτό που λέμε "ενθύμηση του εαυτού"-αυτόν τον απόλυτα απαραίτητο παράγοντα στην πορεία της αυτοτελεΙοποίησης.........................................................................
Έτσι οι άνθρωποι στερούνται αυτούς τους παράγοντες που άλλοτε τους επέτρεπαν να έχουν μια σχετικά υποφερτή ζωή, τουλάχιστον όσον αφορά τις προσωπικές τους σχέσεις.
.............................................................................................
Για κακή μας τύχη, αυτή η δημοσιογραφική λογοτεχνία, που όλο και εξαπλώνεται στη ζωή του κόσμου χρόνο με το χρόνο, αδυνατίζει το ήδη αδυνατισμένο μυαλό του ανθρώπου ακόμα περισσότερο εκθέτοντάς το χωρίς αντίσταση σε κάθε είδους απάτες και πλάνες και το παρασύρει πέρα από το σχετικά καλά θεμελιωμένο σκέπτεσθαι, έτσι διεγείροντας στους ανθρώπους, αντί για τη λογική τους κρίση, διάφορες ανάξιες ιδιότητες, όπως δυσπιστία,αγανάκτηαση,φόβο,ψευτοντροπή,υποκρισία,περηφάνεια και ούτω καθ' εξής....."
-Γ.Γκουρτζίεφ | Συναντήσεις με αξιοσημείωτους ανθρώπους(εκδόσεις Χατζηνικολή)
Δεν μπορώ να μη συζητήσω το νέο αυτό είδος λογοτεχνίας αφού,εκτός από το γεγονός ότι δεν προσφέρει τίποτε απολύτως στην ανάπτυξη του νου,κατά τη γνώμη μου, έχει γίνει το θεμελιώδες κακό στη ζωή των σημερινών ανθρώπων λόγω της δηλητηριώδους επίδρασης που ασκεί στις σχέσεις τους.
Αυτό το λογοτεχνικό είδος έχει πρόσφατα εξαπλωθεί πολύ,γιατί, σύμφωνα με την ατράνταχτη πεποίθησή μου, ανταποκρίνεται περισσότερο από κάθε τι άλλο στις αδυναμίες και απαιτήσεις που οδηγούν τον άνθρωπο σε μια συνεχώς αυξανόμενη έλλειψη θέλησης.
Έτσι επιταχύνει την ατροφία ακόμα και των τελευταίων του δυνατοτήτων για την απόκτηση των στοιχείων που κάποτε του έδιναν μια σχετική αντίληψη της ατομικότητάς του, η οποία αυτή και μόνη οδηγεί σ' αυτό που λέμε "ενθύμηση του εαυτού"-αυτόν τον απόλυτα απαραίτητο παράγοντα στην πορεία της αυτοτελεΙοποίησης.........................................................................
Έτσι οι άνθρωποι στερούνται αυτούς τους παράγοντες που άλλοτε τους επέτρεπαν να έχουν μια σχετικά υποφερτή ζωή, τουλάχιστον όσον αφορά τις προσωπικές τους σχέσεις.
.............................................................................................
Για κακή μας τύχη, αυτή η δημοσιογραφική λογοτεχνία, που όλο και εξαπλώνεται στη ζωή του κόσμου χρόνο με το χρόνο, αδυνατίζει το ήδη αδυνατισμένο μυαλό του ανθρώπου ακόμα περισσότερο εκθέτοντάς το χωρίς αντίσταση σε κάθε είδους απάτες και πλάνες και το παρασύρει πέρα από το σχετικά καλά θεμελιωμένο σκέπτεσθαι, έτσι διεγείροντας στους ανθρώπους, αντί για τη λογική τους κρίση, διάφορες ανάξιες ιδιότητες, όπως δυσπιστία,αγανάκτηαση,φόβο,ψευτοντροπή,υποκρισία,περηφάνεια και ούτω καθ' εξής....."
-Γ.Γκουρτζίεφ | Συναντήσεις με αξιοσημείωτους ανθρώπους(εκδόσεις Χατζηνικολή)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου